Eskulap za dnia

Z racji, iż prawdziwi artyści w tym kraju nie próżnują, a piątek nie jest wcale dniem postnym od pracy, zgłosiłem się na ochotnika do wykonania paru zdjęć klubu Eskulap. Wszystko oczywiście o barbarzyńskiej porze - 14:00, czyli w zasadzie w nocy. Jeśli więc byliście ciekawi, jak ten klub prezentuje się w świetle dziennym - zapraszam do wizualnej lektury!

Maria Peszek

W zeszły piątek miałem okazję po raz kolejny połączyć bardzo przyjemne z bardzo pożytecznym, mianowicie zabrałem aparat na koncert Marii Peszek. Dzięki uprzejmości odpowiednio postawionych reprezentantów CK Zamek, udało mi się uzyskać akredytację i pełne prawo do fotografowania. Z początku miały to być trzy minuty, które później zostały wydłużone do 3 utworów, które z kolei przeciągnęły się na cały koncert. Uprzejmi ochroniarze nie interweniowali, pani Maria nie krzyczała z ambony i fotografowie mieli dość przyjemne warunki do pracy.

Jedna rzecz nie daje mi jednakowoż spokoju - jaki mianowicie sens ma fotografowanie koncertu przez trzy utwory? Wiem, że poniekąd jest to światowy standard, że fotografów przepędza się bardzo szybko. Tylko jaki w tym cel? Podczas pierwszych numerów najczęściej niewiele się dzieje - artysta jest nie do końca wyluzowany, publiczność jeszcze nie tak całkiem w klimacie, nikt się nie poci, nikt nie męczy, słowem - nuda. Jedyne, co można więc zrobić w pierwszych trzech utworach to pokazać, że owszem - dnia 10 lipca Maria Peszek pojawiła się na scenie Dziedzińca Różanego i zaśpiewała. Piękna relacja. Szkoda, że brak w niej takich cymesów jak przekazywanie misia oszalałej fance, dyskusja artystki z niezbyt trzeźwym jej miłośnikiem czy choćby ostatnie, zmęczone nieco spojrzenia rzucane przez Marię Peszek na chwilę przed tym, jak opuściła scenę. Nikt nie wychodzi z koncertu po trzech utworach - to tak, jakby lekko napocząć przystawkę i odejść od stołu. Koncert nie jest koncertem, jeśli nie jest doświadczany w całości - i jest to prawda zarówno w odniesieniu do fanów, jak i fotografów (przynajmniej tych bardziej wkręconych w swoją pracę). Dzięki więc niebiosom za takich ochroniarzy, którzy potrafią czasem "zaniedbać" obowiązki, dając fotografom okazję do utrwalenia trochę bardziej "nieformalnych" elementów występu.

Weekend w muzykę urodzajny

Cień mroczniejszy od piwnicy Ozzy'ego Osbourne'a padł na chodzieskie rubieże, gdy rozeszła się wieść o nadchodzącym koncercie Faust Again (oraz innych kapel, których nazw nie pomnę... wszystko działo się pod szyldem Music Against Bombs). Przystrojeni w najlepsze koszulki i najnowsze glany chodziescy (i nie tylko) wielbiciele mocnego pierdalnięcia przybyli więc do okolicznego Domu Kultury, aby przeżyć swoistą Orgię Muzyki. Jako iż z zespołem wiąże mnie poniekąd więź osobista, z miastem Chodzieżą zaś więź zgoła obywatelska i tożsamościowa, postanowiłem uświetnić ową noc swą obecnością - z nieodłącznym paparatem. Co się działo - widać poniżej.

Zaraz po zdjęciach chodzieskich, następuje seria zdjęć poznańskich - tym razem z koncertu organizowanego przez Allegro.pl. Zagrały w kolejności chronologicznej Heavyweight (którzy bisów sobie nie żałowali, nie bacząc nawet na reakcje publiki), The Old Cinema (tu znowu więź osobista w osobie basisty skłoniła mnie do przybycia), Appleseed (czyli ścieżka dźwiękowa do śpiączki) oraz (prawie)goli i weseli Panowie z Dick4Dick. Występ TOC urozmaicili swą obecnością członkowie 52 Dębiec, w osobach Deepa oraz Hansa - gościnnie wykonując znany już wszystkim szlagier, "Rise Up!". Było głośno, kolorowo i dość chłodno - więc czapki z głów przed Dick4Dick, gdzie poziom negliżu był jak na zimową porę przerażający... Jednak poznańska aura chyba prawdziwym artystom nie szkodzi, gdyż koncert był aż nadto elektryzujący.

Całkiem prywatnie pochwalić się wypada, iż pobiłem dziś rekord w "tanim podróżowaniu". Bilet lotniczy na linii Poznań - Londyn udało mi się zakupić za oszałamiającą kwotę 78zł - co, biorąc pod uwagę wylot już za 1,5 miesiąca, jest wyczynem niebagatelnym. Przy odrobinie szczęścia uda mi się zaoszczędzone w ten sposób guldeny zamienić w Brytanii na ciekawe pozycje księgarskie - o dziwo, rynek albumów fotograficznych jest na Zachodzie (co rzadkie!) bardziej rozwinięty. Może najwyższy czas zmienić położenie geograficzne... na stałe.